pech

mannelijk (de)/pɛx/

Betekenis

zelfstandig naamwoord

toestand waarin er tegenslag te verwerken is die niet door eigen schuld veroorzaakt is
Vorig jaar wilde hij medicijnen gaan studeren, maar hij had enorme pech want ondanks zijn acht gemiddeld kwam hij niet door de loting.

* Leenwoord uit Duits "Pech" , in de betekenis van ‘tegenspoed’ voor het eerst aangetroffen in 1901

Engelsbad luck, brakedown

Fransmalchance, guigne, poisse

DuitsPech

Spaansmala suerte

Zweedsotur