peacekeeping
mannelijk/vrouwelijk (de)/ˈpiːskipɪŋ/
Betekenis
zelfstandig naamwoord
- (militair) inzet van troepen om strijdende partijen uit elkaar te houden als onderdeel van internationale afspraken om de vrede te bewarenBehalve het namaak-Srebrenica komt ook een bunker in het ministerie van defensie in Den Haag in beeld, waar een briefing plaatsvindt over de peacekeeping in Srebrenica en de situatie in ex-Joegoslavië in het algemeen.
Bron: OpenTaal & WikiWoordenboek