partizaan

mannelijk (de)/ˌpɑrtiˈzan/

Betekenis

zelfstandig naamwoord
  1. iemand die binnen een verzetsbeweging strijdt voor een doorgaans (maar niet noodzakelijkerwijs) politiek of nationalistisch belang
    Een kwart eeuw later krijgt de contra-reformatie steeds meer vorm. Toen de Poolse regering vorig jaar een monument voor Sovjetgeneraal Ivan Tsjernjachovski liet ontmantelen (de generaal liet tijdens de Tweede Wereldoorlog Poolse partizanen afvoeren naar de Goelag), schreeuwde Moskou moord en brand. Na maanden van protesten werd in Sint-Petersburg stilletjes een plaquette van de muur gehaald die was gewijd aan Karl Gustav Mannerheim, de tsaristische generaal die de Finse onafhankelijkheid op Rusland bevocht. In datzelfde Sint-Petersburg besloot het gemeentebestuur wel om een brug te vernoemen naar Akhmad Kadyrov, de vader van de Tsjetsjeense dictator Ramzan Kadyrov, die wordt beschuldigd van schendingen van de mensenrechten. NRC Steven Derix 30 november 2016

Etymologie

*Ontleend aan Frans partisan ‘strijder bij kleine groep’