partij

vrouwelijk (de)/pɑrˈtɛi/

Betekenis

zelfstandig naamwoord

persoon of groep die een overeenkomst of strijd aangaat met een andere persoon of groep
Een notaris moet ook nagaan of de partijen zich bewust zijn van de gevolgen van hun wensen.
politiek (politiek) vereniging van gelijkgezinden die binnen een bepaald gebied hun politieke doelstellingen proberen te verwezenlijken
Christendemocratische partij, communistische partij, liberale partij, nationalistische partij, sociaaldemocratische partij.
Maar nadat Boedapest zijn equivalent van het Slânsky-proces had doorgemaakt, werden de demonstraties steeds oncontroleerbaarder en ontwikkelden zich tot een opstand tegen alles waar de partij en regering voor stonden, geleidelijk aan met gewapende groepen.
handel (handel) een bep. hoeveelheid koopwaar
Er is nog een partij schoenen te koop.
muziek (muziek) een deel in een muziekstuk dat betrekking heeft op één instrument of zangstem
De eerste en tweede violen spelen elk een eigen partij.
spel (spel) (vaak als verkleinwoord partijtje) spelronde die wordt gespeeld; potje, wedstrijd
Een partijtje schaak.
De partij tussen Clijsters en Zvonarjova werd stilgelegd wegens de regen.
een feest, meestal in informele sfeer
Voor uw feesten of partijen kunt u bij ons terecht in het stijlvolle restaurant of de knusse bar.

*via Middelnederlands "partie" van "parti", in de betekenis van ‘groep’ aangetroffen vanaf 1266

Geen partij zijn [voor] — Het bij een wedstrijd e.d. niet kunnen opnemen tegen de tegenstander
Partij kiezen — Zich bij een geschil in een van de betrokken kampen scharen, niet neutraal zijn
Van de partij zijn — Ergens bij aanwezig zijn

Engelsparty, faction, party

Duitspartia

Spaansbando, facción, partido

Poolspartia, partia