overwonnene

mannelijk/vrouwelijk (de)

Betekenis

zelfstandig naamwoord
  1. iemand die een strijd verloren heeft
    De overwonnene moest in handen van de scheidsrechters zweren nooit meer enig ridder of edelman op leven en dood uit te dagen.
    Beide partijen waren over deze gang van zaken dan ook opgelucht want zowel overwonnenen als overwinnaars verlangden alleen nog maar naar rust en vrede.

Etymologie

* afleiding van overwonnen

Vertalingen

Engelsloser
Fransvaincu, vaincue