overerving

vrouwelijk (de)/ˌovərˈɛrvɪŋ/

Betekenis

zelfstandig naamwoord

biologie (biologie) overdracht van eigenschappen aan nageslacht via het erfelijk materiaal
'Hij hechtte zo'n overdreven belang aan biologische overerving dat hij leek te denken dat vrijwel elke persoonlijkheidstrek daardoor kon worden verklaard.
juridisch (juridisch) verkrijging van iets door een erfenis
informatica (informatica) beschikbaarheid van de gegevensstructuren en functies van een bepaald type object in de typen die daar weer van worden afgeleid (in objectgeoriënteerde programmeertalen)
Een van de grootste voordelen van het gebruik van objectgeoriënteerd programmeren is overerving - de manier waarop een object gedragingen en attributen van andere, soortgelijke objecten kan erven.

* van "overerven"