opstijging

vrouwelijk (de)

Betekenis

zelfstandig naamwoord

het oprijzen in de hoogte
gevoel van ongesteldheid
Het proces van opstijging wordt gestuwd door Eros met zijn enorme impuls en kracht.
'Zegt u eens, goede vriend, hebt u last van windenlaterij, een zwaar gevoel in de onderbuik en opstijgingen van rotte lucht? 'Nog dieper tastte Bergsma in hem door: hij liet zijn ziel nu los en greep hem bij het ingewand.

Etymologie

*afleiding (nomact) van opstijgen

Bron: OpenTaal & WikiWoordenboek