opperbevelhebber

mannelijk (de)/'ɔpərbəˌvɛlɦɛbər/

Betekenis

zelfstandig naamwoord

de persoon die aan het hoofd staat van het gehele leger
De Amerikaanse president is tegelijkertijd opperbevelhebber.

Etymologie

*afgeleid van bevelhebber

Vertalingen

Engelssupreme commander

Spaanscomandante en jefe, generalísimo

Bron: OpenTaal & WikiWoordenboek