opgraver

mannelijk (de)/xxxx/

Betekenis

zelfstandig naamwoord
  1. iemand die opgravingen verricht
    In het voorjaar vonden de opgravers al resten vuursteen, houtskool en bot. Dat was voor het waterschap Vallei en Veluwe aanleiding opdracht te geven voor nader onderzoek.de Telegraaf 25 nov. 2014 [https://www.telegraaf.nl/nieuws/883658/prehistorische-boerderij-langs-i-jsseldijk Prehistorische boerderij langs IJsseldijk ]
    Daar werd Van Giffen hoogleraar archeologie én de beste opgraver van Europa.NRC Theo Toebosch 11 mei 2018 [https://www.nrc.nl/nieuws/2018/05/11/rijksmuseum-van-oudheden-200-jaar-graven-naar-schatten-in-de-grond-a1602629 Rijksmuseum van Oudheden: 200 jaar graven naar schatten in de grond ]

Etymologie

* van opgraven