onverschilligheid

vrouwelijk (de)/ˌɔɱvərˈsxɪləxˌhɛit/

Betekenis

zelfstandig naamwoord

houding waarbij men zich niets aantrekt van omstandigheden en de opvattingen van anderen
De jongen was erg slim, maar door zijn onverschilligheid had hij nog steeds geen goede baan.

*afgeleid van onverschillig

Engelsindifference

Fransindifférence

Poolsobojętność