ontwijken

/ɔntˈwɛikə(n)/

Betekenis

werkwoord

erga (erga) ontsnappen uit een insluiting
Er is veel lucht uit de band ontweken.
ov (ov) trachten contact te vermijden
Hij had hem enige tijd weten te ontwijken, maar liep nu tegen de lamp.
Ik kon het niet langer uitstellen of ontwijken, deze nacht zou ik eraan moeten geloven.

Etymologie

*Afgeleid van wijken

Bron: OpenTaal & WikiWoordenboek