ontvoering

vrouwelijk (de)/ɔntˈfurɪŋ/

Betekenis

zelfstandig naamwoord

het, tegen iemands zin, wederrechtelijk verplaatsen van een persoon
De term "ontvoering" wordt in het algemeen gebruikt wanneer de ontvoerder iemand onttrekt aan zijn vertrouwde milieu en wegvoert naar een onbekende plaats.

* van ontvoeren

Engelskidnapping, abduction

Fransenlèvement, kidnapping

DuitsEntführung, Menschenraub, Kinderraub

Spaanssecuestro, rapto

Italiaanssequestro

Russischпохищение

Japans誘拐

Arabischخطف

Poolsporwanie

Zweedskidnappning