ontvoeren

/ɔntˈfurə(n)/

Betekenis

werkwoord
  1. ov (ov) wederrechtelijk en onder dwang iemand weghalen
    Hij werd ontvoerd door een groep krijgszuchtige bandieten.
    Toen Russische tanks ruim drie jaar geleden de Oekraïense grens overstaken, waren er vooropgezette plannen om massaal Oekraïense kinderen te ontvoeren en mee te nemen naar Rusland. Dat blijkt uit documenten van het Kremlin in handen van Oekraïense mensenrechtenorganisaties.[https://www.nu.nl/spanningen-oekraine/6350330/massale-ontvoering-van-oekraiense-kinderen-blijkt-uitvoerig-gepland-door-russen.html www.nu.nl (24 mrt 2025)]

Etymologie

*Afgeleid van voeren .

Vertalingen

Engelskidnap, abduct
Franskidnapper, enlever
Duitskidnappen, entführen
Spaanssecuestrar, raptar
Italiaansrapire
Poolsporywać
Zweedskidnappa
Deensbortføre