ontslaan

/ɔntˈslan/

Betekenis

werkwoord

ov (ov) (m.b.t. een werknemer) de arbeidsovereenkomst beëindigen van, meestal wegens onbekwaamheid of wangedrag van de werknemer
Dat waren de eerste dagorders van De Gaulle toen hij de macht had overgenomen in het bevrijde Parijs, om alle Franse diplomaten in de hele wereld die aan de kant van de verraders hadden gestaan te ontslaan en daarna alle die aan de kant van het vrije Frankrijk hadden gestaan te bevorderen.
ov (ov) (+ van) ontheffen (van), vrijstellen (van): iemand ontslaan van een verplichting
ov (ov) beëindigen van een ziekenhuisopname
De patiënt werd drie dagen na de opname weer uit het ziekenhuis ontslagen.

*afgeleid van slaan

Engelsdismiss, fire, discharge

Franslicencier, virer, entbinden

Duitsentlassen, feuern, entlassen

Spaansdespedir, liberar

Poolszwalniać