ontlokken

/ɔntˈlɔkə(n)/

Betekenis

werkwoord
  1. ov (ov) teweegbrengen (typisch van iets dat inherent aanwezig is, maar dat men niet zomaar wil prijsgeven):
    Iemand een lach ontlokken.

Etymologie

* afgeleid van lokken

Vertalingen

Engelsprovoke