ontkenning

vrouwelijk (de)/ɔntˈkɛnɪŋ/

Betekenis

zelfstandig naamwoord
  1. handeling of uiting waarmee iemand kan laten weten dat hij denkt dat iets niet waar is
    Je vraagt je af wat de volgende stap is in de ontkenning van wetenschappelijke waarheden. Wellicht is het slechts wachten op de Trump University, die volkomen zelfverzonnen wetenschappelijke resultaten en feiten gaat publiceren die de president wel goed uitkomen.[https://www.parool.nl/columns-opinie/je-vraagt-je-af-wat-trumps-volgende-stap-is-in-de-ontkenning-van-wetenschappelijke-waarheden~b005a3e5/ www.parool.nl (25 apr 2025)]
  2. tegenspraak op een bepaalde vraag of bewering

Etymologie

* van ontkennen

Vertalingen

Engelsabnegation, denial, renunciation
Fransdénégation
DuitsVerneinung, Leugnung
Spaansnegación, denegación
Zweedsnekande