onthouding
vrouwelijk (de)/ɔntˈhɑudɪŋ/
Betekenis
zelfstandig naamwoord
- het bewust niet een gewoonte of behoefte volgenSommigen prediken onthouding als de enig juiste houding voor het huwelijk.
- het niet deelnemen aan een stemming hoewel men wel stemrecht heeftEr waren drie onthoudingen.
Etymologie
* van zich onthouden
Vertalingen
Engelsabstinence
Spaansabstinencia
Bron: OpenTaal & WikiWoordenboek