ongegrondheid

vrouwelijk (de)

Betekenis

zelfstandig naamwoord
  1. van iets dat er geen enkele fundering of basis voor is in de werkelijkheid
    Ik kan mij niet meer aan de indruk onttrekken, dat de betreffende vergaande eenzijdige uitleg van een dergelijk fragmentje de herziening voor mijn cliënt Bouterse, waarin ik inmiddels in een vergevorderd stadium verkeer en de volstrekte ongegrondheid van die veroordeling zou kunnen aantonen, moet belasten."

Etymologie

* afleiding van ongegrond

Verwante woorden

ongeaccepteerdongeaccepteerdeongeachtongeachteongeadresseerdongeadresseerdeongeanimeerdongeanimeerdeongearticuleerdongearticuleerdeongeautoriseerdongeautoriseerde
Bron: OpenTaal & WikiWoordenboek