ondoorgrondelijkheid

vrouwelijk (de)

Betekenis

zelfstandig naamwoord
  1. de mate waarin iets niet te begrijpen of te kennen valt
    Hij keek naar haar lachende ogen, die hem verschrikten door hun ondoorgrondelijkheid, en terwijl hij sprak, besefte hij heel het nutteloze en vergeefse van zijn woorden.
    Vanwege de ondoorgrondelijkheid van het nieuwe leiderschap is het nog niet zo eenvoudig om in te schatten welke kant het op gaat met het economische beleid.
  2. iets dat niet te begrijpen of te kennen valt

Etymologie

* afleiding van ondoorgrondelijk

Vertalingen

Engelsinscrutability