onderzoeksrechter

mannelijk (de)/ˈɔndərzuksˌrɛxtər/

Betekenis

zelfstandig naamwoord
  1. juridisch, beroep (juridisch) (beroep) rechter die in strafzaken het gerechtelijk vooronderzoek leidt
    schoonzoon van de Spaanse koning Juan Carlos is zaterdag in Palma de Mallorca verhoord door een onderzoeksrechter over een corruptieschandaal [http://www.nu.nl/buitenland/3285126/schoonzoon-spaanse-koning-rechter.html www.nu.nl]

Verwante woorden

ondeelbaarondeelbaarheidondeelbaarheidsgedachteondeelbareondefinieerbaarondefinieerbareondegelijkondegelijkeondemocratischondemocratischeondemocratischerondenkbaar
Bron: OpenTaal & WikiWoordenboek