ondervraging

vrouwelijk (de)/ˌɔndərˈvraɣɪŋ/

Betekenis

zelfstandig naamwoord

het onderwerpen aan indringende vragen van een arrestant of gevangene
Deze ondervragingen waren een ware uitputtingslag.

Etymologie

* van ondervragen

Vertalingen

DuitsVerhør, Vernehmung

Bron: OpenTaal & WikiWoordenboek