ondervrager

mannelijk (de)/xxxx/

Betekenis

zelfstandig naamwoord

iemand die meestal op dwingende wijze vragen stelt aan een persoon in het kader van een onderzoek of verhoor
De ondervrager van de politie kwam zeer intimiderend over bij de verdachte.

Etymologie

* van ondervragen

Bron: OpenTaal & WikiWoordenboek