onderlegger

mannelijk (de)/xxxx/

Betekenis

zelfstandig naamwoord

meestal een plat voorwerp dat je onder een ander voorwerp legt, m.n. een onderzetter voor een pan of glas
Wij gebruiken op onze tafel onderleggers voor de hete pannen zodat de houten tafel niet beschadigt

Etymologie

* van onderleggen

Bron: OpenTaal & WikiWoordenboek