onderklasse

vrouwelijk (de)/ˈɔndərˌklɑsə/

Betekenis

zelfstandig naamwoord
  1. groep mensen met de laagste sociaal-economische status
    Ze haatte sociaaldemocraten, de onderklasse, ongepoetste schoenen, slechte tafelmanieren en grammaticale fouten even intens als nu, terwijl ze zich toch met haar eigen werk financieel onafhankelijk had gemaakt.
  2. taxonomische rang onder die van klasse en boven die van orde