onderdanigheid

vrouwelijk (de)

Betekenis

zelfstandig naamwoord
  1. het al of niet vrijwillig erkennen dat iemand anders de baas is
    Voor Evenhuis-van Essen is Groeneweg een voorbeeld geweest. "Zij liet zien dat men geen genoegen moest nemen met de onderdanigheid van de vrouw aan de man."
  2. de erkenning dat iemand anders de baas is

Etymologie

* afleiding van onderdanig