omgevingsconditie

vrouwelijk (de)/ɔmˈɣevɪŋskɔnˌdi(t)si/

Betekenis

zelfstandig naamwoord
  1. factor van buitenaf die van invloed is op een bepaalde ontwikkeling
    Een belangrijke omgevingsconditie is de eerdere ervaring met ongevallen. De belangrijkste conditie in de persoon is een manier van informatieverwerken die maakt dat mensen zich moeilijk van deze ervaring kunnen losmaken.
    Uit het voorgaande blijkt dat het Bouwbesluit niet toereikend is als instrument voor het duurzaam instandhouden van monumenten omdat het Bouwbesluit:- onvoldoende veiligheidseisen bevat met betrekking tot de omgevingscondities (bijvoorbeeld relatieve luchtvochtigheid) waarin het monument behoort te verkeren;(…)