numerus fixus
/ˌnymerʏsˈfɪksʏs/
Betekenis
zelfstandig naamwoord
- (onderwijs) niet meer studenten tot een studie toelaten dan een beperkt aantal
Etymologie
* Vaste combinatie die onvertaald is overgenomen uit het Latijn, in de betekenis van ‘gesloten aantal leerlingen’ voor het eerst aangetroffen in het jaar 1970
Bron: OpenTaal & WikiWoordenboek