nieuwsgierige

mannelijk/vrouwelijk (de)/xxxx/

Betekenis

zelfstandig naamwoord

iemand met (te) veel belangstelling voor iets (wat hem eigenlijk niks aangaat)
Ook de boerderij waar het gezin had gewoond was een punt van aandacht. Er kwamen journalisten en andere nieuwsgierigen naartoe. "In overleg met de politie kwamen er camera's en beveiliging." Er moest worden voorkomen dat er mensen naar binnen gingen. "Het was een plaats delict."
De politie zei te weten wie de man is. "Het gaat om iemand in geestelijke nood", zei een woordvoerder tegen Omroep Gelderland. Nieuwsgierigen werden op afstand gehouden.