nakomer

mannelijk (de)/xxxx/

Betekenis

zelfstandig naamwoord

iemand die de opvolger van iemand is, de volgende geslachten in de familie, afstammeling
een kind dat geboren is op een moment dat de ouders niet meer dachten dat er nog kinderen zouden komen en een stuk jonger is dan de andere kinderen
Mijn vader was een echt nakomertje zijn jongste broer is meer dan 10 jaar ouder dan dat hij is.
te laat ontploffende springlading

Etymologie

* van nakomen

Bron: OpenTaal & WikiWoordenboek