muziek

vrouwelijk (de)/my'zik/

Betekenis

zelfstandig naamwoord

kunst (kunst) door mensen geordend akoestisch fenomeen binnen een afgebakend tijdsinterval
De traditionele elementen van muziek zijn: ritme, melodie en harmonie.
de muziek van Bach
Op een hoge tafel in de hoek stond een grote bakelieten radio met een verzilverde draaischijf waarin vooroorlogse zendstations waren gegraveerd. Waarschijnlijk zou hij met de juiste transformator nog aan de praat te krijgen zijn. Maar er zou niet dezelfde muziek uit opklinken als vroeger.
toonkunst
muziek maken
aan ~ doen
Het was altijd feest als ik hem tegenkwam omdat we dan samen muziek konden maken bij het kampvuur.
voor reproductie van compositie vastgelegde muziek
voor reproductie van klank vastgelegde muziek
~ verzamelen
een verschijningsvorm van de onder 1) genoemde definitie
graag ~ in huis hebben
~ beluisteren
er is ~ aanwezig
figuurlijk (figuurlijk) geluid dat om gevoelsmatige of esthetische waarde gemaakt of gehoord wordt
de muziek van de zee
figuurlijk (figuurlijk) positieve waardering
daar zit ~ in

*afgeleid van muze

Zelf niet met iets nieuws komen
Sneller met iets zijn dan de bedoeling is
Onverwacht en vaak net op een ongelegen moment verdwenen
Dat klinkt als muziek in de oren — Dat maakt een heel goede eerste indruk
Ergens muziek in zitten — ergens veel van kunnen verwachten en/of plezier van beleven
: musik

Engelsmusic

Fransmusique

DuitsMusik

Spaansmúsica

Italiaansmusica

Portugeesmúsica

Chinees音乐

Poolsmuzyka