moraalridder

mannelijk (de)/moˈralrɪdər/

Betekenis

zelfstandig naamwoord
  1. iemand die op prekerige wijze probeert een ander zijn eigen normen en waarden op te dringen
    René van der Gijp zet een pruik op en steekt de draak met een transgender en krijgt daardoor een heel leger moraalridders over zich heen. We meten met twee maten en er lijkt geen grens aan het gebrek aan relativerings-en incasseringsvermogen te zijn.de Telegraaf 7 februari 2018
    Voor de rest speelt Star Ocean wel aardig weg. Echt omver geblazen worden we echter niet. En sommige typisch Japanse elementen, waaronder de redelijk seksistische uitbeelding van vrouwelijke personages, vallen wat ons betreft onder het kopje 'wansmaak'. We willen absoluut niet de moraalridder uithangen, maar de stuiterende borsten in een vlekkenoutfit van het personage Fiore Brunelli gaan wellicht te ver.de Telegraaf Jeroen Bos 6 augustus 2017
    {{ouds

Etymologie

* , waarschijnlijk een leenvertaling van "Prinzipienreiter"; in de betekenis "iemand die zijn normen opdringt" aangetroffen vanaf 1934 (zie vindplaats hieronder)Het Duitse woord gaat terug op "être à cheval sur les principes", dat weer een toespeling is op de middeleeuwse legendes over de , die volgens een strikte erecode moesten handelen.

Synoniemen

zedenpredikermoralistzedenprekerzedenmeesterfatsoensrakker

Vertalingen

Engels* moral crusader
Bron: OpenTaal & WikiWoordenboek