mooischrijverij

vrouwelijk (de)

Betekenis

zelfstandig naamwoord
  1. het maken van een mooie, poëtische tekst zonder veel informatie of andere inhoud
    Er werden mooie toespraken gehouden bij de Publicistenclub, de cultuurredacteuren wedijverden in mooischrijverij in eerbetonen aan de vierde staatsmacht, zelfs de cultuurredacteur van de Expressen, hoewel hij, vermoedelijk per vergissing, schreef over de derde (rechtsprekende) macht.