misdadiger
mannelijk (de)/ˈmɪsdadəɣər/
Betekenis
zelfstandig naamwoord
- (juridisch) iemand die daden pleegt die een ernstig vergrijp tegen de wet vertegenwoordigen.
Etymologie
*: "misdadig" met de uitgang -er
Bron: OpenTaal & WikiWoordenboek
*: "misdadig" met de uitgang -er