milieukunde

vrouwelijk (de)/miɫˈjøkʏnˌdə/

Betekenis

zelfstandig naamwoord
  1. wetenschap (wetenschap) de tak van wetenschap die het samenspel tussen organismen onderling en hun relatie met hun omgeving bestudeert
    Sinds de jaren zestig van de twintigste eeuw heeft de milieukunde zich ontwikkeld tot een belangrijke tak van de wetenschap.

Etymologie

* , sedert 1925 (zie citaat hieronder).

Synoniemen

ecologie

Vertalingen

Engelsecology
Fransécologie
DuitsÖkologie
Spaansecología
Bron: OpenTaal & WikiWoordenboek