mevrouwtje

/məˈvrɑucə/

Betekenis

zelfstandig naamwoord

historisch (historisch) aanspreekvorm voor vrouwen tot het eind van de 20e eeuw gebruikt door mannen als uitdrukking van hun vriendelijke bedoelingen en verondersteld overwicht
Dan ben je toch echt aan het verkeerde adres, mevrouwtje. Ik ben geen visboer. Vlees, mevrouwtje. Vlees is mijn handel.

Etymologie

*afgeleid van "mevrouw"

Bron: OpenTaal & WikiWoordenboek