meubel
onzijdig (het)/ˈmøbəl/
Betekenis
zelfstandig naamwoord
- een gebruiksvoorwerp dat behoort tot de inrichting van een kamer, zoals een bank, stoel, tafel, kast, bed e.d.Er stonden zo veel meubels in de winkel dat hij niet wist welke hij moest uitzoeken.
Etymologie
* Middelnederlands meubel, muebel, moebel (bn.) ‘roerend, verplaatsbaar’, leenwoord uit Oudfrans mueble ‘roerend goed, meubel’, uit Laatlatijn rēs mobiles ‘roerende goederen’, substantivering van klassiek Latijn mōbilis ‘beweeglijk, -baar’.
Vertalingen
Engelsfurniture
Fransmeuble
DuitsMöbel
Spaansmueble
Turksmobilya, möble
Bron: OpenTaal & WikiWoordenboek