meteoor

mannelijk (de)/xxxx/

Betekenis

zelfstandig naamwoord
  1. astronomie (astronomie) een kortstondig lichtspoor aan de hemel door de verbranding van een uit de ruimte vallende meteoriet

Etymologie

* via het Frans en het Latijn van het Griekse μετέωρος (metéōros) "hoog in de lucht" (van μετα- meta- "boven" en ἐωρ eōr "optrekken")

Vertalingen

Engelsmeteor
Fransmétéore
DuitsMeteor
Spaansmeteoro, bólido
Italiaansmeteora
Portugeesmeteoro
Russischметеор
Poolsmeteor
Zweedsmeteor