metafoor

mannelijk/vrouwelijk (de)/ˌmetaˈfor/

Betekenis

zelfstandig naamwoord

taalkunde (taalkunde) beeldspraak waarbij men een woord B zegt in plaats van het woord A terwijl er tussen A en B een verband is van gelijkenis
Die overdreven voorliefde voor het gezag had ze van haar vader, adjunct van het plaatsvervangend afdelingshoofd bij het ministerie van Posterijen, die de hiërarchie binnen zijn ministerie zag als een metafoor voor het universum. {{Aut|Lemaitre, Pierre
In Tain l'Hermitage wordt elk jaar zo'n file nagebootst met klassieke voertuigen. Vaak dragen chauffeurs en passagiers kleding uit de jaren vijftig en zestig, terwijl ze begeleid worden door gendarmes in originele uniformen, op klassieke motorfietsen. Van levensader tot nostalgisch themapark, een zwartkijker zou in de Nationale 7 een metafoor voor Frankrijk kunnen zien.

* Leenwoord uit het Frans, in de betekenis van ‘overdrachtelijke uitdrukking’ voor het eerst aangetroffen in 1786

Engelsmetaphor

Fransmétaphore

DuitsMetapher

Spaansmetáfora

Italiaansmetafora

Portugeesmetáfora

Russischmетафора

Chinees隐喻

Japansメタファー

Turksmecaz

Poolsmetafora

Zweedsmetafor

Deensmetafor