melodie
vrouwelijk (de)/ˌmeloˈdi/
Betekenis
zelfstandig naamwoord
- (muziek) een opeenvolging van toonhoogtes die een bepaald muzikaal gestalte vormt
Etymologie
* Leenwoord uit het Frans, in de betekenis van ‘wijsje’ voor het eerst aangetroffen in 1265
Vertalingen
Engelsmelody, tune
Fransmélodie, air
DuitsMelodie
Spaansmelodía, aire
Italiaansmelodia
Portugeesmelodia
Russischмелодия
Zweedsmelodi
Bron: OpenTaal & WikiWoordenboek