medaillewinnaar

mannelijk (de)/meˈdɑjəˌwɪnar/

Betekenis

zelfstandig naamwoord
  1. iemand die een van de eerste drie plaatsen behaalt bij een wedstrijd waarmee men een medaille kan verdienen
    IOC: latere medaillewinnaars moeten alsnog ceremonie krijgen
    De olympische medaillewinnaar was onderdeel van de route die het koninklijk bezoek op Koningsdag volgde door de provinciehoofdstad. Ze zat op een fiets waarmee ze met behulp van waterstof stroom opwekte om autootjes over een miniatuur-racebaan te laten rijden.

Verwante woorden

medaillemedaillekandidaatmedaillekandidatemedaillekandidatenmedaillekansmedaillekansenmedailleklassementmedailleoogstmedailleregenmedaillesmedaillespiegelmedaillewinnaars
Bron: OpenTaal & WikiWoordenboek