matrix

vrouwelijk (de)/ˈmatrɪks/

Betekenis

zelfstandig naamwoord

wiskunde (wiskunde) een rechthoekig blok getallen waaraan bepaalde rekenregels toegekend worden
Het vermenigvuldigen van twee matrices commuteert niet, zodat A.B niet hetzelfde is als B.A.
scheikunde, geologie (scheikunde), (geologie) het materiaal waarin iets ingebed zit

* Leenwoord uit het Engels, in de betekenis van ‘getallenschema’ voor het eerst aangetroffen in het jaar 1919

Engelsmatrix

Fransmatrice

DuitsMatrix