machthebber

mannelijk (de)/ˈmɑxthɛbər/

Betekenis

zelfstandig naamwoord
  1. een persoon met gezag
    Onderhandelingen met de lokale machthebber leverden geen resultaten op.

Etymologie

*Samenstellende afleiding van macht en de stam van hebben

Vertalingen

Engelsruler
Franspuissant
DuitsGewalthaber, Machthaber
Spaansgobernante