lorentzkracht
mannelijk/vrouwelijk (de)/ˈlorɛntsˌkrɑxt/
Betekenis
zelfstandig naamwoord
- (natuurkunde) kracht die een bewegende elektrische lading ondervindt in een magnetisch veld
Etymologie
*(eponiem), , naar de de 19e-eeuwse Nederlandse natuurkundige die deze kracht in 1895 voor het eerst volledig beschreef; in de betekenis van ‘natuurkundige kracht’ voor het eerst aangetroffen in 1953
Vertalingen
EngelsLorentz force
Spaansfuerza de Lorentz
Bron: OpenTaal & WikiWoordenboek