Lokken

/ˈlɔkə(n)/

Betekenis

werkwoord

ov (ov) mens of dier verleiden ergens heen te komen
De eenden werden door een lokeend in de kooi gelokt.
Nella is ervan overtuigd dat de miniatuurmaakster hier is geweest, en ze kan zich niet voorstellen dat de vrouw haar naar zich toe zou lokken en haar vervolgens in de steek zou laten.
als eerste deel van samenstellingen
jachttaal (jachttaal) in jagerstermen voor datgene waarmee wild wordt aangetrokken
juridisch (juridisch) bij een voorwerp dat als aantrekkelijk doelwit voor misdadigers moet dienen
juridisch (juridisch) bij een persoon die als aantrekkelijk slachtoffer of contact voor misdadigers moet dienen

*[2] Als productief, eerste element in samenstellingen, gevormd naar de voorbeelden lokaas, lokvogel.

Engelslure, decoy

Fransleurrer, à appât

Duitsanlocken, Lock-

Zweedslocka

Deenslokke