Dit woord is niet gevonden in de woordenlijst.

logorrhea

mannelijk/vrouwelijk (de)/ˌloɣɔˈreja/

Betekenis

zelfstandig naamwoord
  1. medisch, verouderd (medisch) (verouderd) geestelijke stoornis waardoor je op een gewone toonhoogte alsmaar snel, maar onsamenhangend blijft praten
    Boven op deze narcistische stoornis leed Harry aan logorrhea, een abnormaal snelle woordenstroom, die volgens Evans 'niet kenmerkend is voor een gezonde geest'.

Etymologie

*van Amerikaans "logorrhea", in de betekenis "ziekelijke, onsamenhangende woordenvloed" aangetroffen vanaf 1938 [https://resolver.kb.nl/resolve?urn=MMKB06:000004146:00200 Beschrijvend en verklarend woordenboek der psychologie (1938) De erven F. Bohn, Haarlem]; pp. 184, 245; geraadpleegd 2019-11-03