lip

mannelijk (de)/lɪp/

Betekenis

zelfstandig naamwoord

anatomie (anatomie) elk van beide vlezige uitstekels van de mondopening
Hij buigt voor haar, en zij maakt een reverence en bijt op haar lip tot de smaak van bloed haar eraan herinnert dat ze rustig moet blijven.
Hij buigt voor haar, en zij maakt een reverence en bijt op haar lip tot de smaak van bloed haar eraan herinnert dat ze rustig moet blijven.
dat wat door vorm, functie of plaatsing gelijkenis met een lip heeft

Etymologie

* In de betekenis van ‘rand van mondopening’ voor het eerst aangetroffen in het jaar 1100

Uitdrukkingen

Aan iemands lippen hangen — Bijzonder aandachtig naar iemand luisteren
Het water komt [hem/haar, ....] tot aan de lippen — De nood is bijna te hoog gestegen voor diegene
Op elkaars lip zitten — (Te) dicht bij elkaar zitten
Op iedereens lippen liggen — Algemeen onderwerp van gesprek zijn
Tussen neus en lippen [door] — In een onbewaakt/verloren moment

Vertalingen

Engelslip

Franslèvre

DuitsLippe, Lefze

Spaanslabio

Italiaanslabbro

Russischгуба

Chinees嘴, 嘴唇

Arabischشّفة

Turksdudak

Zweedsläpp

Bron: OpenTaal & WikiWoordenboek