lijklucht

mannelijk/vrouwelijk (de)/ˈlɛiklʏxt/

Betekenis

zelfstandig naamwoord
  1. de geur van een ontbindend dood organisme
    Die lijklucht is hier heel wijdverbreid, dat is logisch.
    Er zat volgens de brandweer dertig liter poep in de emmer; dat zijn zo'n zestig drollen. En dat stonk behoorlijk. "Alsof je alles wat uit je lichaam komt, kots, schijt, urine, mengt met lijklucht", vertelt de schoonzoon van de eigenares van het café. Hij had de emmer gevonden en meteen de hulpdiensten gebeld.

Synoniemen

lijkenlucht
Bron: OpenTaal & WikiWoordenboek