licentiate

vrouwelijk (de)

Betekenis

zelfstandig naamwoord
  1. vrouw met een academische standaardgraad die in België verkregen werd na een universitaire studie van in totaal 4 à 5 jaar
    Peetermans, een licentiate tekenen, was immers docente kostuumgeschiedenis aan de legendarische Studio Herman Teirlinck en ontwierp zelf decors en kostuums voor talloze theater- en dansproducties.
    Eva Clockaerts is licentiate communicatiewetenschappen en maakt al negen jaar deel uit van de regieploeg van VTM NIEUWS.
    Ook bij Bart en Leen zit behoorlijk wat verschil tussen haar hoogste diploma en dat van hem. Zij is licentiate in de pedagogiek en is nu kwaliteitscoördinator in Antwerpen.

Etymologie

* afleiding van licentiaat