leute

mannelijk/vrouwelijk (de)/ˈløtə/

Betekenis

zelfstandig naamwoord

toestand waarin mensen samen veel plezier hebben
Maar dan wordt de aandacht van de ik-figuur gewekt door een scharrelend gerucht in een duistere hoek van de herberg. Daar zit ‘een oude, versleten boerenwerkman’ wat verlegen te monkelen. Terwijl de leute in de gelagzaal aanhoudt, wordt de verteller gefascineerd door die verweerde, oude man.

Etymologie

*precieze herkomst onzeker, gaat misschien terug op een Oergermaans woord *leut dat "voor de gek houden" zou betekenen

Bron: OpenTaal & WikiWoordenboek