leggen

/ˈlɛxə(n)/

Betekenis

werkwoord

ov (ov) doen liggen
Hij legde het tijdschrift op de tafel.
Ik heb de neiging om haar hand te pakken en mijn hoofd op haar schouder te leggen.
‘Denk erom hè… Geen haast,’ riep hij me na terwijl ik naar de grensmuur liep om mijn hand op het koude ijzer te leggen en mezelf moed in te praten: ‘veilig thuiskomen’.

*(causatief) van liggen.

beslag leggen op — wegnemen van de mogelijkheid te beschikken over
botje bij botje leggen — samen ieder een deel betalen
de hand leggen op — bemachtigen
de laatste hand leggen aan — afmaken, voltooien
de vinger op de wond leggen — precies aangeven waar het probleem zit
geen haarbreed in de weg leggen — niets doen om iemand tegen te houden of te belemmeren
geen strobreed in de weg leggen — niets doen om iemand tegen te houden of te belemmeren
geen windeieren leggen — veel winst opleveren

Engelsput, place

Fransmettre, poser

Duitslegen

Spaansponer, colocar